آرتریت روماتوئید جوانان چیست ؟

آرتریت روماتوئید جوانان بیماری هست که در آن  مفاصل بدن دچار التهاب می شوند. زمینه ی خود ایمنی در این اختلال زیاد قابل توجه هست. این اختلال ممکن هست در کودکی دیده  شود و می تواند عوارضی را در بزرگسالی در بیماران  به همراه داشته باانجام گرفت.

آرتریت روماتوئید روند خود ایمنی دارد که می تواند در کودکان هم دیده شود.


آرتریت روماتوئید جوانان ( JRA )

آرتریت روماتوئید جوانان که به عنوان آرتریت ایدیوپاتیک جوانی  ( JIA ) و آرتریت  مزمن جوانی  ( JCA )  هم شناخته می شود، شایع ترین آرتریت در دوران کودکی هست. این بیماری ممکن هست بر روی ۲۹۴ هزار کودک تنها در آمریکای شمالی اثر بگذارد.


آرتریت روماتوئید جوانی چیست؟

آرتریت روماتوئید جوانی شامل التهاب و خشکی  مفصل به مدت زیاد از ۶ هفته در کودکان ۱۶ ساله و جوانتر می باانجام گرفت. التهاب باعث قرمزی، تورم و گرمی و درد  در مفاصل می شود. هنوز هم زیادی از کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید از درد مفصل شکایتی ندارند.

هر مفصلی ممکن هست در آرتریت روماتوئید مفصلی درگیر شود. التهاب مداوم ممکن هست حرکت مفاصلی را که تحت تاثیر هستند، محدود کند.


علل ایجاد آرتریت روماتوئید جوانی چیست؟

آرتریت روماتوئید جوانی یک نوع اختلال خود ایمنی ( اتو ایمیون) هست. این بدین معنی هست که بدن اشتباها برخی از سلول ها و بافت های خودی را غریبه می شناسد  و آن ها را به عنوان عامل خارجی می شناسد. به طور طبیعی، دستگاه ایمنی بدن علیه مواد خارجی و بیگانه واکنش نشان می دهد از جمله در برابر باکتری ها و ویروس ها. در بیماری آرتریت روماتوئید جوانی دستگاه ایمنی بدن به سلول ها و بافت های سالم حمله ور می شود. نتیجه ی این اتفاق ایجاد التهاب هست که خود را با قرمزی ، گرما و درد و تورم  نشان می دهد.

محققین به درستی نمی دانند که دلیل سیستم ایمنی در بدن کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی زیاد فعال می شود. آن ها  به این مسئله مشکوک هستند که دو روند در این اختلال وجود دارد. نخستی، موردی که باعث می شود تا زمینه ی ژنتیکی کودک تمایل به ایجاد آرتریت روماتوئید جوانی داشته باانجام گرفت. در ادامه عوامل محیطی از جمله ویروس ها باعث تحریک ایجاد این اختلال می شوند.


آرتریت روماتوئید جوانی با آرتریت روماتوئید بالغین چه تفاوت هایی دارد؟

تفاوت های اصلی بین آرتریت روماتوئید بالغین و نوع جوانی این هست که  برخی مبتلایان به JRA  بیماری انجام گرفتیدی دارند. بالغین مبتلا به آرتریت  روماتوئید معمولا علائمی دارند که در پایان طول عمر آن ها پابرجا هست. مطالعات نشان می دهد که  در زمان بلوغ، علائم JRA در زیاد از نیمی از همه ی مبتلایان سن کودکی ناپدید می شود. دیگر تفاوت  آرتریت روماتوئید بالغین با نوع جوانی در درصد افرادی هست که روماتوئید فاکتور را در خون خود دارند.  وجود روماتوئید فاکتور نشان دهنده ی افرایش احتمال ادامه ی روند آرتریت روماتوئید جوانی  در سنین بزرگسالی و بلوغ هست. در حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد بالغینی که آرتریت روماتوئید دارند، روماتوئید فاکتور هم دارند. در حالی که، کاهش از نیمی از همه ی کودکان با آرتریت روماتوئید این عامل را دارند.


علائم آرتریت روماتوئید جوانی چیست؟

علاوه بر این که در این بیماری درد مفصل ایجاد می شود، ممکن هست در آرتریت روماتوئید جوانی تب مزمن و کم خونی ( آنمی) هم ایجاد شود. این اختلال می تواند بر روی قلب، ریه ها و چشم ها و دستگاه عصبی اثر گذار باانجام گرفت.

این دوره ی بیماری ممکن هست برای تعدادین هفته پابر جا باشند. مواردی که آرتریت شعله ور می شود و انجام گرفتت می گیرد اغلب دیده می شود ولی علائم  آن ممکن هست در حملات عود کننده انجام گرفتت کاهشی داشته باانجام گرفت. علائم آرتریت جوانی ممکن هست شامل موارد زیر  باانجام گرفت:

  • تب های تکراری ۱۰۳ درجه و یا بالاتر
  • راش صورتی  که می آید و می رود ( ضایعات جلدی پوستی)
  • التهاب در چشم
  • درد مفصل و / یا خشکی
  • شل انجام گرفتن
  • تورم در مفاصل
  • کاهش سطح حرکت
  • ضعف در مهارت های حرکتی
  • اختلال در نمو هستخوانی و اختلال در رانجام گرفت

 آیا  انواع متفاوتی از آرتریت روماتوئید جوانی وجود دارد؟

پزشکان ۳ نوع آرتریت روماتوئید جوانی را تقسیم بندی کـــرده اند، هر نوع از این اختلال بر اساس تعداد مفاصل درگیر می باانجام گرفت، همچنین بر اساس علائم و وجود آنتی بادی های مشخص در جریان خون می باانجام گرفت. این ۳ نوع با تقسیم بندی مجزا به تعیین چگونگی پیشرفت بیماری کمک می کنند.

پاسی آرتیکولار به این معنی هست که ۴ مفصل و یا کاهش درگیر انجام گرفته هست. این نوع از بیماری، شایع ترین فرم آرتریت روماتوئید جوانان هست. در حدود نیمی از کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی این فرم از اختلال را دارند.

این نوع از آرتریت روماتوئید جوانی به طور معمول بر روی مفاصل بزرگ تر اثر دارد از جمله مفصل زانو. دختران زیر ۸ سال با احتمال بالاتری به این فرم از آرتریت روماتوئید جوانی مبتلا می شوند. برخی از کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی پاسی آرتیکولار ، پروتئین های خاصی را در خون دارند که به آن ها آنتی بادی های ضد هسته ای  ( ANA ) می گوئیم.

بیماری چشمی ، ۲۰ تا ۳۰ درصد کودکان با آرتریت روماتوئید جوانان نوع  پاسی آرتیکولار را درگیر می کند و در اطفالی که ANA  دارند، شایع تر می باانجام گرفت. معاینات منظم توسط متخصص چشم پزشکی ( فردی که در زمینه ی بیماری های چشمی رویداده هست) برای بررسی روند آرتریت روماتوئید جوانی ضروری هست.

متخصص چشم پزشکی مشکلات چشمی جدی را درمان می کند از جمله آیریتیس ( التهاب  عنبیه، که بخشی رنگین چشم می باانجام گرفت) و یا یووئیت ( التهاب بخش داخلی چشم). در زیادی از اطفالی که به بیماری پاسی آرتیکولار مبتلا هستند، در بزرگسالی هم این آرتریت ادامه دار خواهد بود. مشکلات چشمی همچنان می تواند ادامه دار باانجام گرفت و علائم درگیری مفصل ممکن هست در برخی افراد عود کند.

آرتریت روماتوئید مفصلی نوع پلی آرتیکولار

در حدود ۳۰ درصد همه ی کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی از نوع پلی آرتیکولار،  درگیری ۵ مفصل و یا افزایش را دارند. مفاصل کودک تحت تاثیر قرار می گیرد، از جمله مفاصل دست ها و پاها، و اغلب این بخش ها درگیر می شوند. اگر چه بیماری ممکن هست مفاصل بزرگ را هم درگیر کند.

آرتریت روماتوئید جوانان نوع پلی آرتیکولار اغلب به صورت قرینه می باانجام گرفت. این بدین معنی هست که می تواند بر روی مفاصل مشابه در هر دو سمت بدن اثر گذار باانجام گرفت. برخی از اطفال با بیماری پلی آرتیکولار در خون خود روماتوئید فاکتور دارند. این اطفال اغلب فرم انجام گرفتیدتری از بیماری را دارند.  پزشکان  بیان می کنند که این فرم بیماری می تواند همانند آرتریت روماتوئید بالغین باانجام گرفت.

آرتریت روماتوئید جوانی نوع سیستمیک

در فرم سیستمیک آرتریت روماتوئید جوانی،  علاوه بر تورم مفصلی، تب و راش های صورتی روشن هم دیده می شود. این فرم از آرتریت روماتوئید جوانان ممکن هست بر  روی اعضای داخلی اثر بگذارد از جمله بر روی قلب، کبد، طحال و گره های لنفاوی.

فرم سیستمیک آن ( که بیماری هستیل نام دارد) بر روی ۲۰ درصد کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی اثر دارد. تقریبا همه ی کودکان با این فرم از بیماری تست منفی برای روماتوئید فاکتور و ANA دارند.

درصد کمی از این اطفال که فرم سیستمیک آرتریت روماتوئید جوانان را دارند، در افزایش مفاصل خود آرتریت و التهاب دارند. آن ها ممکن هست آرتریت انجام گرفتیدی  داشته باشند که می تواند در دوران بلوغ هم ادامه یابد.


آرتریت روماتوئید جوانان چگونه تشخیص داده می شود؟

آرتریت روماتوئید جوانان را اغلب به دشواری می توان تشخیص داد. گاهی اوقات برخی از کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانان شکایتی از درد ندارند. در حقیقت، والدین آن ها ممکن هست از علائمی مثل تورم در مفاصل آگاه نباشند.

برخی از علائم آرتریت روماتوئید جوانان مشابه موقعیت های طبی جدی می باانجام گرفت از جمله عفونت، سرطان، اختلالات هستخوانی، بیماری لایم و لوپوس.

معمولا پزشکان معاینات و آزمون های جدی را انجام می دهند تا ببینند که آیا بیمار آرتریت روماتوئید جوانی دارد یا که خیر. در طی انجام این آزمون ها،  پزشک شرح حال خانوادگی  را بررسی می کند که ببیند آیا ارتباط ژنتیکی خاصی وجود دارد یا که خیر.  همچنین پزشک  شرح حال طبی بیمار را بررسی می کند تا ببیند چه مدت هست که کودک این علائم را داشته هست.

به علاوه، پزشک معاینات بالینی را برای مشاهده ی تورم مفصلی و راش ها و نشانه های التهاب اعصای داخلی بدن و / یا مشکلات چشمی انجام می دهد. مجموعه ای از آزمون های خونی  و بررسی های مفصلی و بافتی برای چک کـــردن عفونت و تائید تشخیص این بیماری انجام می شود.

در نهایت، پزشک ممکن هست از تصویربرداری با اشعه ی ایکس برای بررسی آسیب مفصلی و  نشانه های التهاب هستفاده کند. همچنین، آزمون های آزمایشگاهی انجام می شود شامل ANA، روماتوئید فاکتور و HLA – B27، هموگلوبین و آزمون شمارش سلول های خونی و آنالیز ادارری و ESR.

درمان آرتریت روماتوئید جوانان همانند موارد مربوط به بزرگسالان ( آرتریت روماتوئید که در دوران بزرگسالی و بلوغ دیده می شود) حیاتی هست. درمان آن ها معمولا شامل دارو  و ورزش  می باانجام گرفت.

اهداف درمانی برای آرتریت روماتوئید جوانی عبارتند از:

  • کاهش درد و تورم در مفصل
  • افزایش حرکت مفصل و قدرت مفصل
  • پیشگیری از آسیب مفصلی و سایر عوارضی که ممکن هست رخ دهد.

چه داروهایی برای درمان آرتریت روماتوئید جوانی هستفاده می شود؟

داروهایی که برای درمان آرتریت روماتوئید  جوانی هستفاده می شوند، ممکن هست شامل موارد زیر باانجام گرفت:

NSAIDs ( داروهای ضد التهابی غیر هستروئیدی): این داروها برای کاهش درد، تب، و التهاب هستفاده می شوند.

این داروها به صورت مایع و یا قرص تجویز می شوند. این داروها معمولا یک یا ۴ بار در روز تجویز می شوند. برخی NSAIDs های شایع که هستفاده می شوند، عبارتند از:

  • ناپروکسن ( ناپروسین)
  • ایبوپروفن ( موترین و یا ادویل)
  • تولمنتین
  • آسپرین ( ASA )

داروهای NSAIDs که  به کاهش درد و التهاب مفاصل کمک می کنند، عوارض جانبی هم دارند. برخی از شایع ترین عوارض جانبی آن ها شامل درد شکم، تهوع و هستفراغ و  سردرد و آنمی ( کم خونی) می باانجام گرفت. گاهی اوقات پزشک داروی محافظتی معده ی دیگری را تجویز می کند که با NSAIDs به کار می رود تا خطر خونریزی های معده را کاهش دهد.

داروهای ضد روماتیسمی تعدیل دهنده ی بیماری  ( DMARDs ): این داروها ممکن هست به رژیم دارویی قبلی برای کاهش و یا متوقف کـــردن پیشرفت بیماری مفصلی کمک کنند. این داروها به برطرف کـــردن خشکی مفصل، درد و تورم مفصلی کمک می کنند.

اثرات واقعی داروهای DMARDs فورا احساس نمی شود و حدود ۳ تا ۶ ماه طول می کانجام گرفت که آن ها تاثیر خود را بر روی این بیماری بگذارند. این همان دلیلی هست که دلیل داروهای DMARDs به عنوان داروهای با عملکـــرد آرام شناخته می شوند. نمونه های داروهای DMARD شامل موارد زیر  هست:

  • پلاکنیل
  • زولفیدین
  • متوتروکسات

به علت آن که داروهای DMARD داروهای  قوی هستند، کودک به آزمون های مکرری برای بررسی دارو و اثرات جانبی دارو نیاز خواهد داشت از جمله  آنمی، کمبود سلول های خونی و مشکلات کبدی و کلیوی. سایر عوارض جانبی آن ممکن هست شامل درد معده، اسهال و هستفراغ و تهوع و سردرد و راش و کاهش اشتها و ضعف و خستگی  باانجام گرفت.

عوامل بیولوژیک تعدیلی: عوامل بیولوژیک  هم همانند داروهای DMARD هستند. پروتئین های سنتتیک  و آنتی بادی هایی هستند که TNF ( فاکتور نکروز دهنده ی توموری)  و سایر مواردی را که التهاب می دهند، مهار می کنند.

نمونه های داروهای بیولوژیک عبارتند از:

  • تنبرل
  • هومیرا
  • کینرت
  • رامی کاد

عوارض جانبی جدی آن ها شامل واکنش های آلرژیک و افزایش خطر عفونت می باانجام گرفت، از جمله سل ( توبرکلوزیس). به علت آن که برخی از عوامل بیولوژیک تنها تائیدیه ی FDA را برای هستفاده در بالغین دارند، آزمون های بالینی برای بررسی اثرات آن ها در اطفال در حال انجام هست. با پزشک خود بررسی کنید که کدام یک از آن ها برای اطفال  قابل هستفاده هست.

کورتیکوهستروئید ( هستروئید ها): این داروهای ضد التهابی قوی معمولا تنهای زمانی تجویز می شوند که بیمار به سایر درمان ها پاسخ  ندهد و یا بیماری خیلی انجام گرفتید باانجام گرفت که دیگر  با درمان قبلی بهبود نیابد.

هستروئید ها به صورت مایع و یا قرص هستند. تایمی که تنها یک مفصل بیمار تحت تاثیر قرار بگیرد، هستروئید تزریقی ممکن هست مستقیما به داخل مفصل تزریق شود.
هستروئید های خوراکی معمولا برای دوره های کوتاهی تجویز می شوند و در دوزاژ کم قابل هستفاده هستند. برخی عوارض جانبی جدی همراه با مصرف دراز مدت آن ها دیده می شود. عوارض جانبی آن ها شامل پیدایش زخم ها، افزایش وخانوم، صورت شبه ماه، ضعف عضلانی و فشار خون بالا و پوکی هستخوان و آب مروارید  (  کاتاراکت)، و عفونت ها می باانجام گرفت.

نمونه های هستروئید ها عبارتند از:

  • دگزامتازون
  • متیل پردنیزولون
  • هیدروکورتیزون
  • پردنیزولون
  • پردنیزون

ورزش و فعالیت های فیزیکی برای درمان کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی حیاتی می باانجام گرفت. ورزش می تواند درد بیمار را کاهش دهد، قوای عضلانی را افزایش دهد و محدوده ی حرکت مفاصل  را در حالت طبیعی نگه دارد.

با کمک درمان های فیزیکی، اطفال مبتلا به آرتریت روماتوئید مفصلی راه های ساده ای را برای انجام فعالیت های روزانه  نشان می دهند. پزشکان به آن ها می آموخانومد تا ورزش های مربوط به محدوده ی حرکت را برای  کمک به انعطاف پذیری و تقویت عضلات انجام دهند.

درمان های سرمایشی و گرمایشی  قبل  از  ورزش انجام می شود و  می تواند به درمان بهتر و بهبود درد و خشکی مفاصل بیمار کمک کند. نمونه های این درمان ها  پک های سرمازا و یا گرما زا  هستند.

پزشکان می توانند از اسپلینت هایی هم برای ابداًح قرار گیری مفاصل و کاهش درد هستفاده کنند. اسپلینت ها معمولا برای زانو ها، مچ دست و انگشتان هستفاده می شوند و اغلب در طی خواب هستفاده می شوند.

کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانان می بایست  تشویق شوند تا در فعالیت های تفریحی شرکت کنند. ورزش های با تماس نزدیک توصیه نمی شود، ولی فعالیت هایی که  بر روی مفصل ها هسترسی وارد نمی کنند از جمله شنا کـــردن می تواند مفید باانجام گرفت.


آیا عوارضی همراه با آرتریت روماتوئید مفصلی در جوانان وجود دارد؟

در آرتریت روماتوئید جوانان عوارضی وجود دارد ، همچنین در مورد درمان های آن هم عوارضی دیده می شود. داروهای خاصی از جمله هستروئید ها می توانند  در این زمنیه مطرح باشند.

مشکلات چشمی هم با برخی از انواع آرتریت  روماتوئید جوانی همراهی دارد. حیاتی این هست که متخصص چشم به طور مکرر چشم های کودک را بررسی کند.

بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی عوارضی در مراقبت های دندانی هم دارند. بهداشت دهان آن ها به علت محدودیت حرکت فک در اثر التهاب مشکل دارد.  این مسئله  باعث می شود تا بیماران نتوانند به طور معقولی مسواک بخانومند و یا از نخ دندان هستفاده کنند. دندانپزشکان می  توانند خمیر دندان و نخ دندان خاصی را به بیمار توصیه کنند که به کودکمان کمک کند تا از دهان و دندان خود افزایش مراقبت کنند.

بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید مفصلی در جوانان، درد فک و یا درد در مفصل فکی گیجگاهی دارند. ( TMJ)  .   درد و خشکی در فک  را می توان با انجام یک سری ورزش ها و نرمش های خاصی تسکین داد. آرتیت روماتوئید جوانی ممکن هست باعث شود که فک نتواند در جویدن لقمه به نحو مطلوبی عمل کند. ( به ویژه فک تحتانی). در صورت لزوم در این حالت جراحی انجام می شود.

برخی از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید مفصلی جوانان به کالری های اضافی برای رانجام گرفت نیاز دارند، این افزایش تقاضا به علت بیماری مزمنی هست که آن ها به آن مبتلا هستند. سایر انواع آرتریت روماتوئید جوانی ممکن هست باعث افزایش وخانوم فرد شود و علت  آن هم تحرک کاهش و عوارض جانبی مربوط به داروهای مصرفی هست.

فزایش زیاد از حد وخانوم می تواند خطرناک باانجام گرفت، چون وخانوم زیادی هسترسی را بر روی مفاصل وارد می کند.

پیش آگهی ( پروگنوز) آرتریت روماتوئید جوانی چگونه هست؟

آسیب دائمی که از آرتریت روماتوئید مفصلی در جوانان ناشی می شود،  امروزه با انجام درمان معقول نادر می باانجام گرفت. افزایش کودکان مبتلا به آرتریت روماتوئید جوانی بدون تجربه ی هر نوع ناتوانی طولانی مدت، اگر در ابتدا درمان شوند، به طور تکمیل از این بیماری بهبود می یابند.


ترجمه انجام گرفته از وبسایت: www.webmd.com

نوشته آرتریت روماتوئید جوانان چیست ؟ اولین بار در پرتال تعاون پدیدار شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.