توجه اشتراکی – تعاون پرتال

توجه اشتراکی یا Joint attention به توجه مشترک دو فرد بر روی یک شی ء هست. زمانی ایجاد می شود که یک فرد توجه فرد دیگر را روی شیء متمرکز کند.  اسکائیف و برونر نخستین محقیقینی بودند که یک بررسی مقطعی بر روی توانایی کودکان در دنبال کـــردن نگاه را ، انجام دادند( در سال ۱۹۷۵). آن ها دریافتند که افزایش کودکان ۸ تا ۱۰ ماهه توانستند یک خط را دنبال کنند و همه کودکان ۱۱ تا ۱۴ ماهه هم این توانایی را داشتند. این بررسی نشان داد که بالغین می توانند با اشیای خاصی در محیط وضعیت توجه کودک را بررسی کنند.

مطالعات متعاقب نشان داد که دو مهارت حیاتی در توجه اشتراکی، خیره انجام گرفتن و شناختن منظور هست. توانایی  تشخیص منظور در توانایی کودک در یادگیری زبان و توجه به دیگران حیاتی هست. تَوجه اشتراکی در زیادی از جنبه های نمو زبان حیاتی هست شامل تفسیر، تولید و یادگیری کلمات. دوره های توجه اشتراکی باعث می شود تا کودک در مورد محیط اطراف خود هشدارات داشته باانجام گرفت. نمو احساسی اجتماعی و توانایی شرکت در روابط اجتماعی عادی در این اختلال دچار مشکل می شود. تشخیص توجه اشتراکی ممکن هست  در مورد زیر منفی باانجام گرفت، ناشنوایی، نابینایی و اختلالات نموی مثل اوتیسم.


سطح بندی توجه اشتراکی

شناسایی سطوح تَوجه اشتراکی در تعیین وضعیت کودک حیاتی هست. ۳ سطح در این  وضعیت وجود دارد، شامل: تریادیک( سه گانه)، دیادیک ( دوگانه) و توجه اشتراکی.

توجه اشتراکی تریادیک بالاترین سطح  آن هست به صورت اینکه دو فرد به یک شیء نگاه کنند. هر فرد باید بداند که سایر افراد به شی ء  مشابهی نگاه می کنند. توجه اشتراکی ثانویه کی رفتار شبه مکالمه ای هست که افراد در آن شرکت می کنند. بویژه  در مورد  انسان های بالغ و شیرخواران صدق می کند که در این رفتار در شروع ۲ ماهگی شرکت می کنند.

گیز ( وضعیت نگاه)

دنبال کـــردن گیز و یا فعالیت های  نشان دار انجام گرفته ( مثل اشاره به چیزی) یک روش متدنخست برای جلب توجه هست. افرادی که  می توانند با نگاه خود چیزی را دنبال کنند، موارد زیر را نشان  می دهند:

  • تشخیص این که نگاه کـــردن به اشیای خارجی و وقایع، یک رفتار عمدی هست.
  • درک این که مشاهده کـــردن باعث تجربه ی ذهنی دیدن اشیا و یا وقایع می شود.
  • تشخیص این که چشم ها مسئول دیدن هستند.
  • تشخیص اینکه دیگران در مشاهدات شریک هستند.
  • درک این که توجه به صدا به تعیین محل گوینده کمک می کند.

گیز با افزایش سن و تمرین کـــردن پیچیده تر می شود. هر چه تتکمیل یافته تر می شود، افراد بهتر می توانند چیزهایی را که دیگران به آن اشاره می کنند، تمیز دهند. تَوجه اشتراکی برای یادگیری های اجتماعی هم حیاتی هست.

تصمیم

توانایی تشخیص تصمیم ( دنبال) در توجه اشتراکی حیاتی و حیاتی هست. تایمی که افراد متوجه می شوند که دیگران دنبال یا تصمیمی دارند، می توانند در تصمیم دیگران وارد شوند و آن را جهت دهی کنند. توانایی شرکت در توجه اشتراکی برای  پیشرفت کلامی حیاتی هست.

افرادی که در فعالیت های خود قصد و دنبال دارند، نظمی را در رفتارشان نشان می دهند. این افراد  محل اشیا را با چشم های خود تعیین می کنند و در ادامه با دستان خود آن را لمس می کنند. تغییر در راه نگاه چشمی یکی از  کلیدهای رفتاری متعددی هست که افراد در ترکیب با تغییرات صورتی و یا صدا و وضعیت بدن برای نشان دادن تصمیم خود هستفاده می کنند.

توجه اشتراکی نقش حیاتیی در  شکل گیری فرضیه ذهنی دارد. تَوجه اشتراکی و شکل گیری فرضیه در ذهن از موارد حیاتی نمو فعالیت های مغزی می  باانجام گرفت.

درک زبان

توانایی کودکان در فهم هشدارات از محیط اطراف به رفتارهای دنبال مند بستگی دارد. دوره های توجه اشتراکی، کودکان را با حجم زیادی از هشدارات در مورد اشیا  روبرو می کند. تَوجه اشتراکی در محیط های خاصی رخ می دهد.

تولید کلام ( زبان )

محیط اجتماعی شیرخوار با شکل گیری زبان فردا وی  ارتباط دارد.  نخستین واژه های کودکان دقیقا با تجربیات نخستیه گفتاری آن ها ارتباط دارد. در مورد کودکانی که نمو  معمول در مهارت های زبانی دارند، ارتباط دقیقی بین زبان مادری و محیط وجود دارد: تا ۷۸ درصد زبان مادری با اشیایی که کودک روی آن ها تمرکز دارد ارتباط دارد. در بچه هایی که نمو گفتاری تاخیری دارند، تنها ۵۰ درصد زبان گفتاری با این مقوله ارتباط دارد.  شیرخواران افزایش احتمال دارد تا در توجه اشتراکی شرکت داشته باشند، تایمی که والدین صحبت می کنند.

ارتباط با  تتکمیل ( نمو) اجتماعی – احساسی

توجه اشتراکی و توانایی مراجعه به یک محیط برای ارتباطات طبیعی که بر پایه تجربه و دانش هست، حیاتی می باانجام گرفت.  شیرخواران برای تجربه ی اشتراکی، انگیزه دارند. تمایل شیرخوار به شرکت در توجه اشتراکی ممکن هست به حدی کافی باانجام گرفت که از چیزهای دیگر روی برگرداند.


نشانگرهای نموی در شیرخواران

در ۲ ماهگی، کودکان در توجه اشتراکی دیادیک شرکت دارند. در ۳ ماهگی، کودکان مهارت های توجه اشتراکی را با  صدا زدن مراقب نشان می دهند. تایمی که مراقبت آن ها به روش معمول پاسخی ندهد، کودک پاسخ هایی را نشان می دهد که برای نخستین بار در اوایل سال ۱۹۷۰ توسط ادوارد ترونیک مطالعه انجام گرفت.

در ۶ ماهگی، شیرخواران مهارت های توجه اشتراکی را به روش های زیر نشان می دهند:

  • تعیین محل خود در میدان دید همانند دیگر افراد.
  • دنبال کـــردن نگاه

در ۸ ماهگی، شیرخواران توجه اشتراکی را از راه  نشان دادن مخالفت نشان می دهند بویژه دختر بچه ها. در ۹ ماهگی، شیرخوران توجه اشتراکی تریادیک را شروع می کنند.

در یک سالگی توجه اشتراکی از طریق درک کودک از مشخص کـــردن تصمیم نشان داده می شود. در این سن شیرخواران نمی توانند به همه ی عوامل محیطی پاسخ دهند، بلکه تنها به مواردی که می بینند واکنش نشان می دهند. در ۱۵ ماهگی، کودکان  افکار دیگران را متوجه می شوند.  در ۱۸ ماهگی، شیرخواران می توانند نگاه افراد را به سمت خارج میدان دید دنبال کنند.  در ۲ سالگی، کودکان توجه اشتراکی را با وسعت دادن تصمیم نشان می دهند.  در این سن حافظه هم افزایش می یابد.


افرادی که ناتوانی دارند

مطالعات مختلفی نشان داد که مشکلات مرتبط با توجه اشتراکی با مراحل نمو همراهی دارد. بخشی از دشواری تعیین توجه اشتراکی ممکن هست  مربوط به تفاوت های توانایی اجتماعی بچه های مبتلا به اختلالات نموی باانجام گرفت مثل طیف اختلالات اوتیسم.  کودکان مبتلا به اوتیسم در تغییر تصمیم  مشکل دارند. این دشواری با نقائص آن ها در دنبال کـــردن گیز ارتباط دارد و باعث اختلال در شروع و ادامه ی توجه اشتراکی می شود. شیرخواران ناشنوا می توانند در توجه اشتراکی مشابه  شیرخواران سالم شرکت کنند.  دریافت شنیداری در توجه اشتراکی حیاتی نیست ولی روش های ارتباطی  مشابه حیاتی هست.


ترجمه انجام گرفته از: https://en.wikipedia.org/wiki/Joint_attention

نوشته توجه اشتراکی – تعاون پرتال اولین بار در پرتال تعاون پدیدار شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.