روش PGD چیست+چگونگی انجام – سلامت بانوان تعاون پرتال

تشخیص ژنتیکی قبل از تتکمیل(PGD)  یک روش پیش از لانه گزینی هست که به شناسایی نقایص ژنتیکی در جنین کمک می کند. این امر برای جلوگیری از انتقال برخی بیماریها یا اختلالات ژنتیکی به نوزاد هست. نطفه هایی که در PGD مورد هستفاده قرار می گیرند، معمولا در طول بارورسازی (IVF) ایجاد می شوند.

PGD چگونه انجام می شود؟

انجام روش PGD

تشخیص ژنتیکی قبل از تتکمیل با فرایند طبیعی باروری در محیط آزمایشگاهی آغاز می شود که شامل گیمابی تخمک و باروری در آزمایشگاه می باانجام گرفت. طی سه تا پنج روز فردا، نطفه ها به سلول های متعدد تقسیم می شوند. تشخیص ژنتیکی قبل از تتکمیل شامل مراحل زیر هست:

۱٫ ابتدا سلولهای تعدادگانه / تعداد سلولی از جنین های میکروسکوپی حذف می شوند که حدود ۵ روز طول می کانجام گرفت. پس از جمع آوری سلول، جنین به طور ایمن فریز می شود.

۲٫ DNA سلول ها سپس بررسی می شود تا مشکلات ارثی ژن در نطفه بررسی شود. این روند حداقل یک هفته تکمیل طول می کانجام گرفت.

۳٫ هنگامی که روش PGD تشخیص داد نطفه مشکلات ژنتیکی ندارد، نطفه ها در رحم قرار می گیرد (معمولا با روش IVF) ، و انتظار برای لانه گزینی و آزمایش مثبت حاملگی آغاز می شود.

۴٫ هر گونه نطفه اضافی که مشکلات ژنتیکی ندارد، برای هستفاده در فردا فریز می شود. این فرایند تست ممکن هست تعداد هفته طول بکانجام گرفت.

فرایند گیمابی تخمک تا نتایج نهایی روش PGD تعدادین هفته طول می کانجام گرفت. اگر شما در مورد آن فکر می کنید، این فرآیند شامل جمع آوری، باروری، ۳-۵ روز رانجام گرفت، ۱-۲ هفته آزمایش و پلن ریزی قرار ملاقات برای بحث در مورد نتایج با دکتر می باانجام گرفت. اگر قصد دارید IVF ( آی وی اف چیست و چگونه انجام می شود؟) را با PGD دنبال کنید، باید بدانید چه در انتظار شما خواهد بود.

چه کسی می تواند از روش PGD هستفاده کند؟

تشخیص ژنتیکی قبل از تتکمیل می تواند برای هر زوجی که در معرض خطر بیماری یا بیماری ژنتیکی هست، مفید باانجام گرفت. در زیر لیستی از افرادی که نامزد احتمالی روش PGD هستند ارائه انجام گرفته هست:

  •  دارنده اختلالات ژنتیکی مرتبط با جنسیت
  •  مادر باردار با اختلالات ژنتیکی
  •  کسانی که اختلالات کروموزومی دارند
  •  خانومان ۳۵ سال و بالاتر
  •  خانومانی که بارداری ناموفق را به طور مکرر تجربه کـــرده اند
  •  خانومان با زیاد از یک بار درمان باروری ناموفق

روش PGD نیز به منظور انتخاب جنسیت مورد هستفاده قرار می گیرد. اما دور انداختن نطفه فقط بر اساس ملاحظات جنسیتی، نگرشی غیر اخلاقی از نظر زیادی از افراد هست.

مزایای هستفاده از روش PGD چیست؟

مزایای هستفاده از روش PGD

  1.  PGD می تواند برای زیاد از ۱۰۰ بیماری ژنتیکی مختلف مورد هستفاده قرار گیرد.
  2.  این روش قبل از لانه گزینی (تعداد روز بعد از لانه گزینی تست بارداری مثبت میشود) انجام می شود و در نتیجه اجازه می دهد که خانوم و شوهر تصمیم بگیرند آیا می خواهند بارداری را ادامه دهند یا خیر.
  3.  این روش زوج ها را قادر می سازد تا نوزادان بیولوژیکی داشته باشند.

نگرانی های انجام PGD چیست؟

موارد زیر شامل نگرانی ها یا معایب مربوط به هستفاده از روش PGD می باشند:

–  زیادی از آقام بر این باورند که چون خانومدگی در لقاح آغاز می شود، از بین بردن نطفه معادل از بین بردن یک فرد هست.

–  روش PGD به کاهش احتمال بارداری جنین با اختلالات ژنتیکی کمک می کند، اما این خطر را تکمیلا از بین نمی برد. در برخی موارد، آزمایشات افزایشی در طول بارداری مورد نیاز هست تا مطمئن شوید که آیا عامل ژنتیکی هنوز هم محتمل هست یا خیر.

–  برخی از بیماری های ژنتیکی زمانی ایجاد می شوند که فرد در سنین متوسط باردار می شود. احتمال توسعه اختلالات باید موضوع بحث با پزشک باانجام گرفت.

–  در نظر داشته باشید که تشخیص ژنتیکی قبل از تتکمیل، جایگزین توصیه ای برای تست قبل از زایمان نمی شود.

آیا من می توانم روش PGD را انجام دهم؟

شما باید این بحث را با پزشک خود درباره سن شما، سابقه باروری و سابقه ژنتیک خانوادگی داشته باشید. روش PGD به طور معمول برای بیماران مبتلا به سابقه بیماری ژنتیکی، ناباروری غیرقابل توضیح، سقط مکرر، سیکل های ناموفق IVF، سن بالای مادر یا فاکتور ناباروری پدر انجام می شود. افزایشین علت سقط جنین یا شکست IVF اختلال کروموزومی هست. روش PGD همچنین می تواند به انجام گرفتت خطر ابتلا به سندرم داون ( سندرم داون در بارداری: علت، علائم و درمان ) را کاهش دهد. در برخی موارد که در آن خانوم و شوهر دارای تعداد زیادی نطفه هستند، ممکن هست روش PGD را به عنوان یک ابزار برای تصمیم گیری در مورد نطفه ای که می خواهند هستفاده کنند بدانند. در نهایت، از طریق PGD جنسیت شناسایی خواهد انجام گرفت، بنابراین این روش فرصت متعادل سازی خانواده به زوج ارائه می کند.

روش PGD و بارداری

– آیا PGD بر احتمال حاملگی و یا حیاتیتر از همه، سلامت نطفه تاثیر می گذارد؟ این روش در اوایل فرآیند رانجام گرفت، در توسعه سلول های ۴ تا ۱۲ انجام می شود، اعتقاد بر این هست که PGD نباید به نطفه در حال رانجام گرفت آسیبی برساند. همانند زیادی از روش های پزشکی، میزان موفقیت بستگی به مهارت نطفه شناس دارد.

– بعضی از افراد احساس می کنند که روش PGD و جابجایی نطفه به نوعی شانس بارداری از طریق IVF را کاهش می دهد. در حالی که دیگران با این باور مخالفند و معتقدند میزان موفقیت بارداری از طریق هستفاده از PGD افزایش می یابد. این به این دلیل هست که تنها نطفه هایی که سالم هستند به مادر منتقل می شوند.

– از آنجایی که ناهنجاری های ژنتیکی شایع ترین علت سقط جنین هست، انتقال نطفه های بدون مشکل خطر سقط جنین را کاهش می دهد. تعداد زیادی اختلالات ژنتیکی و بیماری وجود دارد که PGD می تواند در این زمان تشخیص دهد. اما هنوز امکان انتقال جنین با مشکلات ژنتیکی وجود دارد که توسط PGD قابل ارزیابی نیست.

– برای آن زوج هایی که ۶ عدد یا افزایش نطفه دارند، تصمیم گیری در خصوص انتخاب نطفه دشوار هست. اگر PGD انجام شود، نطفه با بیماری ژنتیکی حذف انجام گرفته و نطفه های سالم برای لانه گزینی باقی می مانند.

تخمین زده انجام گرفته هست که زیاد از ۱۵،۰۰۰ کودک پس از غربالگری ژنتیکی قبل از تتکمیل متولد انجام گرفته اند.

چه اختلالاتی با روش PGD تشخیص داده می شود؟

روش PGD

– اکثر سلول ها دارای ۲۳ جفت یا ۴۶ کروموزوم هستند. این سلول ها شامل کروموزوم های ۱ تا ۲۲ (اتوزوم) و کروموزوم های X و Y  (کروموزوم های جنسی) هستند. اسپرم و تخمک شامل ۲۳ کروموزوم تک (یکی از هر جفت کروموزوم) هست. در طول لقاح، نطفه یک کروموزوم از هر جفت از هر یک از والدین دریافت می کند و منجر به یک آقا معمولی ۴۶، (XY )یا خانوم معمولی ۴۶، (XX) می شود. اگر اسپرم یا تخمک دارای اختلال کروموزومی باانجام گرفت، این اختلال به نطفه منتقل می شود که موجب اختلال ژنتیکی می شود.

– سندرم داون معمولا با سن مادر در ارتباط هست. سندرم داون با داشتن یک کروموزوم اضافی # ۲۱ (۳ به جای ۲) ایجاد می شود. این بیماری به عنوان تریسومی ۲۱ نامیده می شود. در غربالگری سه ماهه نخست بارداری نیز این اختلالات مشخص میشود.

– اختلالات ژنی تنها سابقه خانوادگی خاص یک بیماری ژنتیکی خاص را نشان می دهد. جهش های ژنی می توانند سلول های طبیعی را به دلیل عدم وجود پروتئین مورد نیاز، تغییر دهند. به عنوان مثال، کیست  فیبروئید  (CF)یک اختلال ژنتیکی رایج هست که عمدتا بر ریه های بیماران CF تأثیر می گذارد. جهش CF بر یک پروتئین درون سلولی تاثیر می گذارد که توانایی سلول ها را برای عملکـــرد معقول کاهش می دهد. این مسئله باعث تشکیل مخاط داخل ریه، اختلال در عملکـــرد ریه و مرگ احتمالی می شود. کروموزوم های اختصاصی برای اختلالات خاص مورد آزمایش قرار می گیرند از جمله:

  • کروموزوم ۱۳: سرطانهای پستان و تخمدان، ناشنوایی، بیماری ویلسون
  • کروموزوم ۱۵: سندرم مارفان، بیماری Tay-Sach
  • کروموزوم ۱۶: بیماری کلیوی پلی کیستیک، تالاسمی آلفا
  • کروموزوم ۱۷: بیماری Charcot-Marie-Tooth
  • کروموزوم ۱۸: بیماری Niemann-Pick، سرطان پانکراس
  • کروموزوم ۲۱: سندرم داون
  • کروموزوم: X دیستروفی عضلانی دوشن، سندرم ترنر، سندرم شکننده X
  • کروموزوم: Y سرطان خون حاد میلوئید

تهیه و تنظیم: گروه سلامت تعاون پرتال

منبع: www.creatingfamilies.com

نوشته روش PGD چیست+چگونگی انجام – سلامت بانوان تعاون پرتال اولین بار در پرتال تعاون پدیدار شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.