عزيزم؛ دلیل گريه می کنی؟

ركسانا خوشابی؛ كارشناس ارانجام گرفت مشاوره 

 

واکنش‌های درست والدین

تایمی کودک گریه می‌‌کند، با رفتارتان به او پاداش ندهید. هرگز تسلیم گریه‌های کودک نشوید و خوهسته‌های نادرست او را برآورده نکنید. چون این کار به طور غیر مستقیم به کودک ما یاد می‌‌دهد که متداوم با این شیوه کارهایش را پیش ببرد.

همچنین گریه‌های کودک را در یکی از این دسته‌بندی‌ها قرار دهید و متناسب با آن رفتار کنید: گرسنگی، خستگی و بی حوصلگی. ‏

به خوهسته‌های منطقی کودک سریعتر توجه کنید و اجازه ندهید کودکتان بخاطر انتظار کشیدن گریه و زاری کند. ‏

هر زمان که می‌‌توانید  کودک را با فعالیت‌ها و گیم‌های معقول سرگرم کنید.‏

اگر به کودک قولی داده‌اید آن را عملی کنید. اگر قول گیم کـــردن یا نقاشی کشیدن یا خانه ساختن داده‌اید قول‌تان را عملی کنید. اگر هم همه درخوهست‌‌های کودکتان را انجام نمی دهید حتما برایش برایش علت آن را توضیح بدهید. مثلا بگویید الان حتما باید بخوابی تا فردا با هم به مسافرت یا مهد کودک یا… برویم بنابراین دیگر نمی‌توانی تلویزیون نگاه کنی.

اگر کودکتان برای چیزی که غیر منطقی هست اصرار کـــرد  اغلب نشان‌دهنده نیاز او به توجه شما هست. کمی کودک را به آغوش بگیرید، کنارش بنشینید، برایش کتاب بخوانید و باهم حرف بخانومید. همین توجه‌های کوچک برای آرام انجام گرفتن کودک کافی هست تا دیگر به دنبال بهانه‌گیری و گریه و زاری نباانجام گرفت. ‏ 

تایمی کودک ما زیاد گریه می‌‌کند

تایمی کودکمان زیاد گریه می‌‌کند معمولا از خود می‌پرسیم دلیل چنین هست و دلیل کودکان دیگر تا این اندازه گریه نمی‌کنند؟

یکی از دلایل گریه زیاد کودک این هست كه او هنوز یاد نگرفته هست از راهی غیر از گریه که مربوط به نوزادی او هست توجه شما را جلب کند. برای مثال مادری تعریف می‌‌کـــرد که از نوزادی هر تایم فرخانومدش صبح از خواب بیدار می‌‌انجام گرفت گریه می‌‌کـــرد. تایمی هم که بزرگتر انجام گرفته بود یعنی دو سال‌ونیم‌اش بود همین کار را می‌‌کـــرد. تا این که یک روز صبح مادر به او می‌‌گوید دخترم تایمی صبح بیدار می‌‌شوی به جای گریه کـــردن مرا صدا بخانوم و بگو مامان، تا من بیایم. از فردا صبح دختر کوچولو به جای گریه کـــردن مادرش را صدا می‌‌زد. بنابراین د رچنین حالتی وظیفه والدین هست که رفتار درست و جایگزین را به کودکشان بیاموخانومد.

تایمی فرخانومدتان گریه می‌‌کند به او با تحکم یا پرخاش یا عصبانیت نگویید: «دیگه گریه نکن» چون کودک دستورتان را اجرا نمی‌کند.حتی تایمی باتحکم و عصبانیت شما روبه‌رو می‌شود افزایش و بلندتر گریه می‌کند. از او بپرسید «چی می‌خوای؟»‌، «دلیل گریه می‌کنی؟»، «به من بگو چی انجام گرفته». همین که جملات شما مثبت، مهربانانه و تسکین دهنده باشند کودکتان گریه را فراموش می‌کند. ‏

با انعکاس دادن کلامی،  به کودک کمک کنید تا احساساتش را بشناسد. برای مثال به فرخانومدتان بگویید الان تو فقط برای یه لیوان آب خیلی ناآسوده هستی و گریه می‌‌کنی! این کار کمک می‌‌کند که کودک‌تان به‌تدریج خود و احساسات خود را افزایش بشناسد چون خیلی تایم‌ها ممکن هست خودش هم نداند دلیل گریه می‌کند. آگاهی از احساسات به او کمک می‌کند تا در نوجوانی و  بزرگسالی هم بتواند خودش را آرام کند و از مرز عصبانیت و ناآسودهی با سهولت افزایشی عبور کند.

اگر گریه‌های کودک به دلیل گرسنگی، نیاز به خواب، بیماری، خستگی و… هست تنها راه درست برای آرام کـــردن او، فراهم کـــردن نیازهای کودک هست. سعی کنید  متداوم مطابق با پلن‌های روزانه پیش بروید بهانه گیری و گریه‌های بی وقفه کودک کاهش و کاهش می‌‌شود. ‏

گاهی رانجام گرفت و بزرگ انجام گرفتن در کودکان تغییرات روانی ایجاد می‌کند و این تغییرات باعث می‌‌شود نیاز به توجه، تغییر رفتار، نیاز به هستقلال‌طلبی بییشتر بشود. بنابراین در طول رانجام گرفت هم کودکان، ممکن هست  کمی بی‌تابی، بهانه‌گیری و گریه‌های ناگهانی را تجربه کند. بنابراین  از هر گریه ای نترسید و دستپاچه نشوید. 

بعضی از کودکان حساس ترند. اگر احساس می‌کنید کودکتان روحیه حساسی دارد اصول تربیتی دشوار‌گیرانه را کنار بگذارید. برای این دسته از کودکان تن صدای معمولی برای فهماندن یک موضوع کافی هست و نیازی نیست صدایتان را بلند کنید. تعداد تذکر ساده برای کودک شما کافی هست. او نیازی به هیچ سطحی از خشونت و تهدید ندارد. ‏حتی اگر کودکتان تعدادان هم حساس نیست نیاز به داد و فریاد ندارید. 

همدردی با کودک گریان

با کودکانتان که کمی بزرگتر انجام گرفته‌اند همدردی کنید. بگویید احساساتش را درک می‌کنید: «من نیکو می‌فهمم که تو خیلی ناآسودهی بخاطر کاری که دوستت کـــرد خیلی ناآسوده انجام گرفتی». به او راه را نشان بدهید و بگویید چه کارهایی می‌تواند به جز گریه کـــردن انجام بدهد تا ناآسودهی‌اش را ابراز کند. یادش بدهید که مثلا قبل از اینکه بغضش بترکد تا ۱۰ بشمارد یا نفس عمیق بکانجام گرفت و یک لیوان آب خنک بنوانجام گرفت. یادش بدهید تا هر زمان ناآسوده انجام گرفت خودش را با کاری مشغول و سرگرم کند و اشک‌هایش را کنترل کند. ‏سعی کنید هرگز کودک را بخاطر گریه کـــردن سرخانومش نکنید.

اگر کودکتان پسر هست نگویید «آقا‌ها گریه نمی‌کنند» یا «دلیل  مثل بچه‌ها زدی زیر گریه» هیچ تایم با انتقادهایتان درد جدیدی برای کودکتان فراهم نکنید و باعث گریه افزایش او نشوید. همین احساس درک نانجام گرفتن می‌تواند ناآسودهی کودک را تعدادین برابر کند. ‏گریه کـــردن یک هیجان عادی و طبیعی هست.

هر کودکی باید گریه کند اما اگر گریه‌‌ها انجام گرفتید و زیاد انجام گرفت یا حس کـــردید کودکتان افسرده یا مضطرب هست می‌‌توانید از روانشناس کودک هم کمک بگیرید. اما توجه داشته باشید که خود شما هم می‌‌توانید از اشتباهات ساده کودک بگذرید و او را تحت فشار قرار ندهید تا متداوم سالم و سرحال باانجام گرفت.

 

نوشته عزيزم؛ دلیل گريه می کنی؟ اولین بار در پرتال تعاون پدیدار شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.