متروبلاگ !

مترو هم عالمی داره ها !

فکرشو بکن، هر روز این همه آدم، میان و میرن. رنگ به رنگ، طرح به طرح. فک کن هر روز حداقل دو ساعت از وقتتو تو مترو میگذرونی با آدمایی نمیشناسیشون و نمیدونی داستانشان چیه ! فقط می‌دونی هم مسیری باشون و یجورایی حضورشون دلگرمیه برات‌‌. توی این زیرزمین ترسناک، همینکه میبینی تنها نیستی خودش خیلیه! وگرنه فکر کن اگر قرار بود هر روز دوساعت تنها از این تونلها می‌گذشتی چی میشد !!!

آدمای مختلف با تریپای مختلف.

از اون پیرمرد بی دندون و کت شلواری تا این پسر هیپی با ترکیب خسته ی لایت !

هرازگاهی هم کار به حرف می‌کشه و دوستیای ده دقیقه ای و درد دل و بگو بخند و لختی آرامش از حضور کسی که نمیشناسیش اما باهاش راحتی و حضورشو دوست داری

همه ی این حس خوب آشنایی از یه لبخند و سلام شروع میشه. همون چیزی که این روزا باهاش بیگانه شدیم......

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.