کشتار پرندگان مهاجر؛ این بار مرغ غواص گلوسیاه!

کدامین دست می‌تواند بر راه تو تور ببندد یا سینه‌ات را نشانه رود؟ تو اوج زیبایی زمینی. کدامین دست توانست بر گلوی تو تیغ کانجام گرفت؟ چهل سال چشم‌به‌راه میزبانی تو نشستیم، اما این بود، حیاتیان‌نوازی ما.

او و همه این پرندگان به حیاتیانی آمده بودند. تا تعداد ماه سرد سرزمین‌های یخ‌بسته شمالگان را در کنار ما بیاسایند، بخوانند و شادمانه پرواز کنند. ما راه را بر آن‌ها بسته‌ایم و هر روز گروه‌گروه از آن‌ها را شکار می‌کنیم. این بار هم نادرترین مرغ حیاتیان را؛ مرغ غواص گلوسیاه که پس از چهل سال آمد به سرزمین ما تا از او پذیرایی کنیم؛ اما می‌بینید چه بر سرش آورده‌ایم. این هست حیاتیان‌نوازی ما. این هست آنچه که در تعلیم‌وپرورش به کودکان دیروز و شکارچیان امروز آموخته‌اند. هستی را بکش! زیبایی را بکش!

آقام ایران، آقام ماخانومدران و گیلان!

ما با این‌گونه برخورد با زیباترین جلوه‌های طبیعت و هستی، جان و هستی خود را نشانه رفته‌ایم، ما تنها بر گلوی این مرغان تیغ نکشیده‌ایم، بلکه کودکان‌مان را از حیاتیانی زیباترین پرندگان جهان بازداشته‌ایم. این همه بی‌رحمی برای چه؟ برای کیلویی گوشت؟

تو که این زیباترین پرنده را گرفتی و تو که بر گلوی او تیغ کشیدی، از نفرین زمین بترس. زمین جایگاه دادوستد هست. با این دست که دهی با دست دیگر می‌گیری. با زمین و طبیعت با مدارا و دوستی رفتار کن تا آن‌ها دوست تو بمانند.

 

مرغ غواص گلوسیاه

تصویری از مرغ غواص گلوسیاه

 

 

نوشته کشتار پرندگان مهاجر؛ این بار مرغ غواص گلوسیاه! اولین بار در پرتال تعاون پدیدار شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.